HalaycıBaşı
New member
Gazeteci ve yazar Julio Valdeón, bugünkü yeni kitabını, Nashville'den yazar tarafından üstlenilen gezinin gazetecilik, müzikal, edebi ve duygusal bir tarihi olan 'Autrutruta del Sur', Robert Johnson'ın ruhunu şeytana sattığı, geçerek geçerek geçerek sunuyor. … Memphis, Rock and Roll'un beşiği ve Elvis'in doğduğu Tupelo tarafından. Elbette günahlarla konuşmak için otoyol açan şaşırtıcı ve sınıflandırılamayan bir kitap.
“Yedi sermaye günahından birini affediyorum.”
“Herkes hakkında konuşalım.”
-Mükemmel. Peki … hangisini daha kolay affedebilir?
—Bu, elbette, her zaman daha fazla özür olduğunu düşündüğüm etle ilgili olanlar. Oburluk, çünkü tekrar tekrar düşüyorum, ayrıca şehvet ve tembellik.
“Peki size en çok özür dileyen ne olurdu?”
– Kıskançlık, ve bence bu, dünyanın sahip oldukları ezici dahi için adalet yapmadığı ve hayatlarını göze almadıkları, partnerin esasları ve demeritlerinin ne olduğunu görmek için omzuna baktıkları hissiyle, kinler ve karakterler, kin ve karakterlere sahip olduğumuz bir meslek olan mesleğimiz olduğunu düşünüyorum. Kıskançlık bana oldukça rahatsızlığa neden oluyor.
“Bu, kendinizi affetmek için kendinize de mal olacak mı?”
“Evet, evet.” Buna ek olarak, büyükannemin, oldukça zeki bir kadın olduğunu, her zaman iyi arkadaşların kötüde bilinmediğini tekrarladı, çünkü yerde ağlayanı rahatlatmak çok kolay. Gerçekten bilindikleri arkadaşlar iyi, başarılarından gerçekten memnun olduklarında, işlerin sizin için iyi gittiğini. Ve bunun gerçekten böyle olduğuna inanıyorum ve bu kıskançlık zehirlerine gerçekten inanıyorum.
“Büyükannesi bilge bir kadındı.”
“Evet, öyleydi.” Sonra bana dokunan başka bir günah daha var ve mükemmel. Her zaman yaşamın sağ tarafında olduğunu ve yaptığı her şeyin iyi olduğunu, omzuna hor gören ve baktığı, bende durmadığımı düşünenlerin dogmatizmi ve mezhepçilikle birleştiği kibir. Ve birçok kez, özellikle bu mesleğimizde, gurur ve kıskançlık el ele gider.
“Mesleğimiz bu günahlara diğerlerinden daha yataklı mı?”
“Diyelim ki bu mükemmel ve kıskanç yüzdesinin diğerlerinden daha büyük olduğu bir meslek.” Ve onlarla başa çıkmayı öğrenmelisin.
“Öfken seviyor mu?”
“Gideceğim bilmiyorum, ama başkalarına ders vererek ömür boyu ders verenler bana çok yakın bir sevmeme neden oluyor, herkese ne düşünmemiz gerektiğini, nasıl yaşayacağımız, nasıl giyinirimizi, nasıl yenirim … nasıl yenir …
“Şey, gururla uğraşmayız …”
“Sanırım bu günahlarda biraz doza bağlı.” Belki bir damla gurur, özellikle de yazıp düşünürken, bizim için iyidir. Bunun mükemmel mi yoksa kendine güven mi olduğunu bilmesem de, kafanızı yükseltmek ve ne düşündüğünü söylemeye cesaret etmek için.
—Wenceslao Fernández Flórez bize söyledi…
– Tutkuların nefes almak, yaşamak ve hissetmek için gereklidir, ancak onları paroksisme götürdüğümüzde, çünkü başkalarına ve çoğu zaman da bizim için zararlı olacaklar.
“O zaman onları uzak tutmaya çalışacaktı.” Bunu nasıl taşıyacağız?
-Atal. Her zaman hayal edebileceğiniz en dengesiz olanı oldum. Ne yapılabilir, ama hiç bir model olmadım.
“Her neyse, tekrar tekrar düşüyorsun.”
-Sürekli. Ama burada günahlara geldik, değil mi?
“Yedi sermaye günahından birini affediyorum.”
“Herkes hakkında konuşalım.”
-Mükemmel. Peki … hangisini daha kolay affedebilir?
—Bu, elbette, her zaman daha fazla özür olduğunu düşündüğüm etle ilgili olanlar. Oburluk, çünkü tekrar tekrar düşüyorum, ayrıca şehvet ve tembellik.
“Peki size en çok özür dileyen ne olurdu?”
– Kıskançlık, ve bence bu, dünyanın sahip oldukları ezici dahi için adalet yapmadığı ve hayatlarını göze almadıkları, partnerin esasları ve demeritlerinin ne olduğunu görmek için omzuna baktıkları hissiyle, kinler ve karakterler, kin ve karakterlere sahip olduğumuz bir meslek olan mesleğimiz olduğunu düşünüyorum. Kıskançlık bana oldukça rahatsızlığa neden oluyor.
“Bu, kendinizi affetmek için kendinize de mal olacak mı?”
“Evet, evet.” Buna ek olarak, büyükannemin, oldukça zeki bir kadın olduğunu, her zaman iyi arkadaşların kötüde bilinmediğini tekrarladı, çünkü yerde ağlayanı rahatlatmak çok kolay. Gerçekten bilindikleri arkadaşlar iyi, başarılarından gerçekten memnun olduklarında, işlerin sizin için iyi gittiğini. Ve bunun gerçekten böyle olduğuna inanıyorum ve bu kıskançlık zehirlerine gerçekten inanıyorum.
“Büyükannesi bilge bir kadındı.”
“Evet, öyleydi.” Sonra bana dokunan başka bir günah daha var ve mükemmel. Her zaman yaşamın sağ tarafında olduğunu ve yaptığı her şeyin iyi olduğunu, omzuna hor gören ve baktığı, bende durmadığımı düşünenlerin dogmatizmi ve mezhepçilikle birleştiği kibir. Ve birçok kez, özellikle bu mesleğimizde, gurur ve kıskançlık el ele gider.
“Mesleğimiz bu günahlara diğerlerinden daha yataklı mı?”
“Diyelim ki bu mükemmel ve kıskanç yüzdesinin diğerlerinden daha büyük olduğu bir meslek.” Ve onlarla başa çıkmayı öğrenmelisin.
“Öfken seviyor mu?”
“Gideceğim bilmiyorum, ama başkalarına ders vererek ömür boyu ders verenler bana çok yakın bir sevmeme neden oluyor, herkese ne düşünmemiz gerektiğini, nasıl yaşayacağımız, nasıl giyinirimizi, nasıl yenirim … nasıl yenir …
“Şey, gururla uğraşmayız …”
“Sanırım bu günahlarda biraz doza bağlı.” Belki bir damla gurur, özellikle de yazıp düşünürken, bizim için iyidir. Bunun mükemmel mi yoksa kendine güven mi olduğunu bilmesem de, kafanızı yükseltmek ve ne düşündüğünü söylemeye cesaret etmek için.
—Wenceslao Fernández Flórez bize söyledi…
– Tutkuların nefes almak, yaşamak ve hissetmek için gereklidir, ancak onları paroksisme götürdüğümüzde, çünkü başkalarına ve çoğu zaman da bizim için zararlı olacaklar.
“O zaman onları uzak tutmaya çalışacaktı.” Bunu nasıl taşıyacağız?
-Atal. Her zaman hayal edebileceğiniz en dengesiz olanı oldum. Ne yapılabilir, ama hiç bir model olmadım.
“Her neyse, tekrar tekrar düşüyorsun.”
-Sürekli. Ama burada günahlara geldik, değil mi?
